[x]

the scars on your shouldersthe scars on your shoulders
are braille to me, so that i
can read your skin, so that i
can know you better.

i like to listen to your heartbeat
and how it resounds differently
from mine, just so beautifully
like two songs played in tandem
to harmonise in rounds;

i like to hold your hands
and rub your back
so that maybe my love
can find its way through your pores
and seep into your blood
(never can i find the right words
to tell you just the way you feel to me)

and to think that and how i nearly missed you
makes me miss you more
every minute and mile we spend
elsewhere.
i can't sleep with another body
in my bed,
but sleeping without you
leav

He doesn't write poetry anymore.He doesn’t write poetry anymore,
even if he still collects it, reads it, saves it, treasures
faded verses from his wife the way connoisseurs
savor vinyl over metallic rainbows on disc.
I don’t mind not knowing, but I can’t stand not asking.

The record needle hits the groove wrong;
he stumbles over words that aren’t there,
rummaging for an answer he doesn’t really have.
He doesn’t write poetry anymore
and his confusion is strangely endearing.

But there’s a lyricism to his words that I love,
poetic lines inserted between the daily grind
of character names and who said what;
voiceless boys in white a

PocketLeftover religion in the pocket
Of my trenchcoat
A key that unlocks nothing
A penny, a scrap of paper
With half of your name
Written in black ink

A song that is usually in my head
In the shriveled carcass
Of a long-dead dream
In the pocket
Of my trenchcoat
With the lint

SurelyIt was raining
when we kissed for the first time,
for the last time.

Thin rivulets
sunk into the shrunken space
between our bodies
and divided us
like nothing could before,
like everything will
from now
until that never again
when we will
see each other once more,
no more.

Your eyes were
that bewitching shade
of dull brown blue
with all of the light darkness
whirling
in a placid pond
around a pupil
overflowing with vacancy,
and me
and my frowning smile.

The winter heat
fell like a rising tide
and,
for our every breath
was another death
so black and full of life --
embracing our boiled ice skin
as we drew apart,
came together and broke free

Condemnedbeneath the beaten earth they lay,
their dreams condemned to ashes,
and our restless bodies stretch,
for forgiveness, for direction –

survivors of the abyss,
amidst wide-eye, silent soldiers –
so many dead, so many maimed,

how many graves are we standing on, today?

Life, Death And A Pork Chop SandwichAll tangled up, hard to breathe
This steel cloud day that swirls
With heat and pounding hammers
I shake in my boots and cough up
Blood, rust and damaged flesh
Waiting for the second coming
Maybe next time around there'll be
Some chance for more than this

A twisted barbed wire halo
Wrapped tight around my skull
Blinding white light aura
Swarming with flies I'm flying
To pieces, thousands of shards
Cannot be brought back together
But I will remember the summer
Of my first Chevrolet in each bit

Gleaming bits of glass in the desert
Each reflecting a different moment
Still, now, enduring until the waves
Of a new ocean sweep them away
No pain

SisterSister

A sister is like a soul mate;
Someone who is always there
to guide me through fate.

A sister is,
a part of childhood that I cannot erase;
A sister like you,
is one that I would never replace
because you always know how to
put a smile on my face.

I know I can depend on you
to always be there for me;
This is one hundred percent guaranteed!

I've had great memories with you
in the past;
and I hope there are many more
to come,
in the future.

Pretty little things called words and dustif you weren't a hypocrite,
you'd be wrapped in the sweetest
perfumes
(learning
how to engulf the ocean
with your lungs
and think of how to cup it
in your hands
despite
your broken prayers and
still be beautiful)

dance with the gypsies
'till noon
(a quake in
your hips like the thrust
of continents
and the faultlines
emanating from
your spine,
but still
so, so graceful)

sing with the nymphs
in tune
(your voice,
it's growing old,
raspy even.
your throat's burning dry
like a monsoon
faltering in a desert,

and tones
still octaves
powerful)

be nestled in a king's arms
soon
(oh, you precious
little thing.
how

Lost In ConfusionMy mind is spinning without a rest
emotions whirl and twirl around
A merry-go-round gaining speed
Until the world blurrs before my eyes
What's happening? What's going on?

The simplest thought slips away
Right from my mind, fading so fast
Trying to focus, I stare and stare
Until my eyes are heavy and unclear.
I don't understand, what is going on...

Emotions rise and fall again
Within the blink of an eye
I'm crying, laughing, and depressed
A rollercoaster ride that never ends
Am I losing my mind in this ?

I try to close my eyes and rest
But the world spins me around
I feel like I am failing this test
Voices and noisies echo in my min

Puppet My tears fall,

like invisible

diamonds.

My heart beats,

like soundless

drums.

Unwanted,

because of the

strings attached.

Why meI wanted sleep very badly
I tried my hardest to rest
I closed my eyes and laid there
But sleep didn’t come easy
I would doze off
And wake back up
Again
Why me? When I know I have to be up at 3 AM.

HorsepowerHorsepower

There’s a knife turnin in my soft parts
And heat burnin my mind on hard starts
The motors runnin but I lost the wheel
Just want it to be numb don’t wanna feel
Take two steps back and put it in park
Before I leave scarred up black marks
I need a u-turn on this highway
But can’t go back on the by-way
So look ahead, the pavement goes on
Break the rear-view mirror it’s gone
Contemplate
Reiterate
Put it in drive
And say goodbye
Let’s see how fast this bitch can fly

-Cygam7

nightmarethe foxes are at your bedside and singing--
feversongs,
songs of boiling thoughts
and broken muscles.
their lullabyes.
they sneak so quiet, and
somehow,
you can't quite
dream
anymore.

A Night By the FireNo light,
The light sired by the night
All above whilst the day's delights
Now disappears from mortal sight.

Faded away is the sun's power,
Taking the stage now is night's sallow flower;
Now mortals may behold the stars and falling shower.

Set in a pit Nature's skyscraper ablaze
And revel in the emanating heat as you gaze,
Looking down on occasion when you hear a crack from the fire
And witness "fireflies" flying away from mother's blaze;
Dying shortly after but not lacking burning beauty do they desire!

I look out towards the teasing shore
And meditate as we sit upon her door,
Thinking on what my future has in store;
Who I am now and even

FossilizedLiving proof of fossils alive,
and no horseshoe-crab am I.

Nor, inhabitable harsh compression of plates,
residing under humid marsh-scapes.

I mold into the walls, as chalky old coal.
But I am no mineral, no era.
I am not, Mesozoic.

Through the ages
Iron
Bronze
silver, gold and heroic.

I remain a still-life; and no Iduna's apples would retain my youth
No magic fountains, or time devices, or wrist watches.
I am the machine of time.
The watcher, omnipotent, the wise.

But

no God am I

Somewhere, sweet tangy sap trolleys down cracked bark.
Somewhere, celestial bodies erupt unseen.
Somewhere, a abrupt breeze blows overturned bi-cycle tire

Browse More Like This

Download File
HTML, 897 bytes more ▶

More from ~silven-avinen

ArkadiaDzień przepływa uliczkami,
a leniwe krużganki
opalają się sennie.
Suną wolno nad dachami
dni, wieczory, poranki -
- czas się toczy niezmiennie,
błogostanem przecudownym
ta półcisza rozbrzmiewa,
nigdy dotąd nieznanym.
W zachwyceniu niewymownym
niemelodię ktoś śpiewa
głosem w słodycz wplątanym
i przemyka po trawnikach,
po ogródkach zielonych,
pięknozłota piosenka...
Cudny spokój gra w promykach
ciepłym słońcem wyśnionych.
W trawie przy mnie ktoś klęka.
I jesteśmy tylko tchnieniem
wśr

MiastoMiasto zasypia
jak co dzień niewinne
i w końcu przychodzą ci,
co żyją w mroku.
Nie drgnie wśród nocy uczciwa powieka
i serce się szczere we śnie nie poruszy
a oni, a oni - wypełnią ulice
bo nie zna ich świat spokoju duszy
i nie zna ich świat snu spokojnego
więc się tłoczą pośród bram i korytarzy
i zaułków; pośród miasta niepełnego
gdzie za dnia już nic się nigdy nie wydarzy.
Wciąż przelewa się w nich szybkie mocne życie,
energicznie odurzeni mocno żyją,
póki czas - n

NiezbudzenieIdę pustą mleczną drogą
wśród gęstobiałej mgły.
Z głowy wypaść mi nie mogą
na wpół strawione sny:
wciąż przed sobą widzę cienie,
a każdy cień to ty...
W niebie wiszą wciąż strumienie,
chłodnosrebrzyste łzy.
Przezaklętym cichokrokiem
przed siebie idę, by
poznać, czy niepewnym okiem
sen znów oglądam, czy...?

Back there againThe long day's locked me in, I've lost
my mighty mind, and mile by mile
the stars shine stronger, stranger still...
Exhausted, I exhale, accept exile.
Shrugging off the shattered shreds
of sun, my soul sulks suddenly.
The silent sidewalks hear my sighs
as I stalk the streets so stubbornly.
The city seems to see this scene,
to watch me walk in waning warmth,
in the grim shade of gruesome grey.
From foreign forests it came forth,
it creeped from crudely crafted cracks,
it knows a noble name: the Night.
My steps still stomp the sturdy streets,
the lifeless alleys lined by light.
Lost in the lonely, loathsome town,
I wander throu

Nierozmowa-Cześć.
-Cześć.
      (-Nie widzieliśmy się tyle czasu – od wczoraj –
       -Przecież wiesz, że to było sto lat.
       -Wiem. I ty też wiesz.
       -Wiem.)
-Blado wyglądasz.
      ( Jakbyś znów nie mogła spać, masz takie dzikie oczy i trzęsą ci się ręce, możesz udawać, ale ja widzę.
       -Nic nie poradzę, nie w

Music room  The key turns in the lock and, seconds later, we enter a small white room. I look around, not saying a word.
  Left to the door, in the corner, there is a harp standing, hidden under a heavy material cover. Oh, there's another one behind it, smaller and squeezed even more into the corner. A little forward, nearing a small shy window, there's a piano. The right wall is mostly occupied by another big, piano-like instrument, also covered by green material. All the walls are white, and so the light coming from the lamp on the ceiling seems to tightly fill the room's space.
  As the door is closed behind us, silence spreads quickly to settle all

View Gallery

Featured in Groups:

#PolskaPisanie

Details

Submitted: September 9, 2012
File Size: 897 bytes

Link

Thumb

Statistics

Comments: 5
Favourites: 9 [who?]
Views: 124 (0 today)
Downloads: 2 (0 today)

[x]

Skraj

by ~silven-avinen, Sep 9, 2012, 6:37:36 AM
Literature / Poetry / General Poetry / Free Verse

kiedy już wypiję słońce
ciężkich się pozbędę nóg
znikną dni początki końce
pył z przebytych zniknie dróg
kiedy słońce już wypiję
i zaciągnę się - do dna -
- chmur sklepieniem - drgnę - odkryję
niezmierzoną przestrzeń dnia
gdy wypiję słońce kiedyś
jednym haustem - księżyc zjem -
- twoje ręce - chwycę - żebyś
wiecznym mógł się cieszyć dniem
kiedy słońce - zbędne - zniknie
noce - dnie - millenia - trwaj! -
- radość słodką - ktoś - wykrzyknie -
życia przestąpimy
skraj

Skrajby ~silven-avinen

Literature / Poetry / General Poetry / Free Verse

~CountBB Sep 13, 2012 Professional Writer

Jestem pod (TAKIM, TAAAKIM!) ogromnym wrażeniem tej subtelnej melancholii i delikatności. Ten wiersz budzi we mnie wspomnienia bardzo, bardzo odległe, tak dawne, że już nawet nie wiem czy to moje wspomnienia...

Znasz to uczucie, kiedy własna pamięć zaczyna szwankować mieszając zasłyszane historie z własnymi tworząc zupełnie nowe wartości? Miejsca, zdarzenia i osoby, z którymi nigdy nie mieliśmy nic wspólnego?

Niby to wspomnienia, ale jakby nie Twoje, jakby widziane zza ramienia, czyjeś, ale w Twojej głowie... (zaczynam kręcić, wybacz)

Ja przynajmniej tak mam i gdy (z niekłamaną przyjemnością) piąty raz czytałem tych kilka wersów miałem właśnie takie "niewspomnienie", ciepłe i złote, rozświetlone refleksami, ale smutne, samotne...

Dobra, koniec tych moich wynurzeń, jestem pod wrażeniem, i tyle. Bardzo działa na zmysły (przynajmniej moje)...

I mimo tego, że to brzmi okropnie (jakoś tak "po amerykańsku"), to cieszę się, że przeczytałem ten wiersz...

~silven-avinen Sep 14, 2012

Ojejej. Aż ciężko mi cokolwiek odpisać.

Uczucie, owszem, jest mi znane. Powiem więcej - na coś takiego właśnie stawiałam w tym wierszu [choć, jak wiadomo, nostalgia nie jest już taka, jak kiedyś]. Ogólnie powiedziałabym, że piszę często dość impresjonistycznie, z zamiarem przywołania pewnych odczuć, i jestem zawsze niesamowicie ucieszona, kiedy czasem się okaże, że działa. [W sensie że funkcjonuje poprawnie, a nie, że armaty.]

Niniejszym czuję się mile połechtana, spełniona zawodowo etc. Dziękuję ślicznie!

~CountBB Sep 14, 2012 Professional Writer

Nie wiem dlaczego tego nie napisałem, ale właśnie taka była moja "konkluzja główna". Pomyślałem sobie bowiem, że skoro poezja Julii jest "akwarelowa" (o czym Ci mówiłem), to Twoja z pewnością zasługuje na miano "impresjonistycznej"!

Ależ proszę!

~voirrey Sep 11, 2012

Trudno mi coś sensownego napisać na temat tego wiersza, a chciałabym. Rytm płynie bezboleśnie, rymy zupełnie w porządku, ale przede wszystkim ta dziwna prostota, która wychodzi z utworu dość wyrafinowanego w słowach. I ta jakby trochę dziwna koncepcja, wypicie słońca. Zaczarował mnie.

~silven-avinen Sep 12, 2012

Ach, cieszę się. I dziękuję. Koncepcja przyszła mi do głowy któregoś słonecznego ranka na uczelni. Jakoś ostatnio moja wena skłania się ku tego typu obrazowaniu.

More from ~silven-avinen

Featured in Groups:

Details

Statistics

Skraj

Skrajby ~silven-avinen

The Journal Portal

Polls

What is your preferred drawing software?

deviantART [dee·vee·un'nt·ART]

Keep in Touch!

Deviousness

Add Media

Style